در برخورد با انحراف چشم  یا  استرابیسم

وقتی در فرزند خود گهگاه حالت انحراف چشمی می بینیم، چکار باید کرد؟

۱– مساله مهمی نیست و فراموشش کنیم؟

۲– بعنوان یک مشکل بزرگ نگران شویم و با چند پزشک در میان بگذاریم؟

۳– مهم نیست ولی هر وقت فرصتی کردیم با پزشک کودکان مشورتی بکنیم؟

۴– ابتدا در اینترنت دنبال این علامت و علل آن بگردیم و بعد تصمیم به پی گیری بگیریم.

۵– و ……

انحراف چشمی علامتی است که نشان از عدم هماهنگی دو چشم برای بدست آوردن تصویرهای مشابه قابل انطباق با یکدیگر برای ارسال به قشر خاکستری پشت سری که مرکز ادراک بینایی در آنجا قرار دارد میباشد.

هر مشکلی در کودکان را ابتدا باید با متخصص کودکان مطرح کرد و ایشان با معاینه کودک و بررسی نحوه نگاه و حرکت هر دو چشم وی، اگر به مورد مشکوکی برخورد نماید به والدین توصیه مشاوره با متخصص چشم کودکان خواهد نمود.

تطابق در چشمها در ۴ ماهگی بعد از تولد شروع و در ۶ ماهگی کامل میشوداگر انحراف هایی گذران در چشم کودک در کمتر از شش ماهگی دیده شود با درمیان گذاشتن با متخصص کودکان و تایید ایشان میتوان تا پایان ۶ ماهگی  صبر کردولی اگر انحراف دائمی و در تمام زمان بیداری حضور داشته و یا با عدم حرکت چشم به یک جهت مشخص همراه است، حتما باید توسط متخصص چشم کودکان معاینه و دستورات لازم را گرفت.

دوام انحرافهای گذران بعد از ۶ ماهگی و یا بروز آن در همین سن، ملاقات با متخصص چشم کودکان را ضروری میکندبررسی نحوه دید کودک و استفاده از یک یا هر دو چشم بوسیله چشم پزشک کودک انجام میشودپیدایش و ادامه دید یک چشمی که میتواند منجر به تنبلی در چشمی که کمتر مورد استفاده قرار میگیرد مساله مهمی است که بررسی و پیگیری میشوددر صورت لزوم معاینه در دفعات متناوب و استفاده از قطره های چشمی که جلوگیری از تطابق چشم کودک کرده و به ما اجازه بدست آوردن و محاسبه تمام قدرت انکساری چشم بدون دخالت ارادی کودک و تصمیم گیری به چگونگی شروع درمان در زمان مناسب، انجام خواهد شد.

شروع بموقع درمان که جلوگیری از عوارض مزاحم و گاهی غیر قابل جبران میکند ضروری است.

چگونگی شروع درمان نیز بسیار مهم استبستن چشم، عینک یا جراحی ( آنهم یک چشم یا هر دو چشمو … روشهای پیشنهادی متفاوتی است که وقتی والدین در مراجعه به پزشکان و یا از دوستان و آشنایان میشنوند موجب سردرگمی آنان شده و مانع تصمیم گیری مناسب و بموقع در درمان میشود.

در این موارد معمولا والدین به اینترنت پناه برده و درمیان اطلاعات بی انتهایی که در این اقیانوس داده ها در هم تنیده اند بدنبال گم شده های خود میگردند، و هرچه بیشتر میکاوند کمتر مییابند و اغلب به گمراهی کیشده شده و ناخواسته بعداً با عوارض مختلفی مواجه میشوند.

انتخاب پزشک مورد اعتماد و برقراری ارتباطی نزدیک و صمیمی با وی، دریافت و به کار گرفتن رهنمودها و دستورات درمانی او و پرسش از وی در مورد هرآنچه برای والدین نا آشنا است، و یافتن پاسخهای قانع کننده و متین، راه درست رسیدن به دلخواسته آنان که همانا درمان صحیح مشکل فرزندشان میباشد خواهد بود.

ادامه دارد